NEWNEWNEW

Spliksplinternieuw is deze blog van mij.
Nu nog zorgen dat ik hem ook echt goed ga bijhouden, en dus regelmatig wat ga posten.

Waar zal ik beginnen! Dat vind ik altijd het lastigste onderdeel, het begin van een blog. Dus. 
Vandaag alleen maar naar school geweest voor een of andere spellingstest (Vorige keer had ik een 2,7) dus ik hoop dat ik hem nu iniedergeval beter heb gemaakt dan die 2,7 want anders word het wel heel lullig.
Eigenlijk, is dit een best wel slecht begin, je eerste blog beginnen over school…

Oke, een nieuw begin dus:
Afgelopen weekend ben ik samen met Bambi naar Breda geweest. Dit voor een optreden van VanVelzen die nu middenin zijn clubtour zit, en dus ook langs de Mezz te Breda kwam. Ik had het geluk dat ik kaartjes had gewonnen. Helaas is Breda niet helemaal om de hoek, dus moesten we wel even reizen om er heen te komen. Terug was een groter probleem…
Nouja, aangezien wij die-hard fans zijn, en wij vakantie hadden. Stapte ik al om 10 uur in de trein naar Nijmegen, waar Bambi mij van het perron af plukte. Vervolgens was het de bedoeling dat we om 20 over 11 de trein naar Breda zouden nemen. Maar wij zouden Bambi en Anne niet zijn geweest als de hele reis zonder problemen was verlopen. Dus wederom, we zitten gewoon op een bankje op het perron te wachten op de trein. Om ongeveer onze vertrektijd zien wij een trein vederop op het perron staan. Ineens vragen we aan elkaar: ‘Is dat niet onze trein?’ En ja hoor, we komen aanlopen en de deuren gaan dicht voor onze neus! De trein gemist terwijl we er eigenlijk gewoon waren, het moet niet gekker worden… Vervolgens moesten we een halfuur wachten op de volgende trein. En toen kwamen we aan in Breda. We waren beide nog nooit eerder in Breda geweest, het werd dus nog een hele zoektocht naar de Mezz. Ondertussen werden we al helemaal gek van al die loeigrote posters van Sven Kramer (Gezien? Je kan ze bijna niet over het hoofd zien…) Vervolgens dachten we nog dat we fout waren gelopen, maar we liepen gewoon goed. Uiteindelijk kwamen we rond een uur of 1 aan bij de Mezz, helemaal uitgestorven. Veel anders hadden we ook niet verwacht. We sloegen ons kamp op vlak voor de deur. En we hadden al een enorme honger gekregen, dus we pakten de sandwiches en de blikjes Burn erbij en de picknick kon beginnen. Ergens onder dat we aan het picknicken waren komt ineens de VanVelzentruck aanrijden. Wij natuurlijk helemaal blij (We zijn sowieso altijd vrij druk samen…) Maar nu de truck was gearriveerd kon het ECHT beginnen. Wat nog wel grappig was, was dat het gebouw overal potdicht zat, je kon er echt met geen mogelijkheid in. Die arme man zocht zich rot waar nou eigenlijk de ingang was. (Later kwamen er meer mensen die dit niet konden vinden) Ondertussen ging ons kamp gewoon door.
Bambi had in een winkel twee puiloog-badeendjes gevonden en voor ons allebei een meegenomen. Dit leverde hilarische momenten op, dit zie je oa. op dit filmpje:

Daarnaast hebben we ook gekaart en met een man van de Mezz gepraat, die ging ons vertellen dat ze vroeger voor kaartjes 24 uur vantevoren voor het Postkantoor gingen zitten/slapen. Nou dan vallen wij nog best mee toch?
We hadden ook stoepkrijt bij ons, en dit moest natuurlijk ook gebruikt worden, we hebben het hele plein versierd met ‘VanVelzen’ en dingen die daarbij hoorden. Hier een impressie:




Nou, dat was dus een beetje hoe we onze tijd hebben doorgebracht. Rond een uur of 4 kwam er een man langs fietsen die zei: ‘Hij is er al hoor!’ Dus toen zijn wij maar even langs de backstage ingang gelopen om even hoi te zeggen. Even een kort gesprekje met Sylvia (Tourmanager) Een blije ‘Hoi!’ van Bram en een Roel die verward HOI riep. De rest hebben we vooraf niet gezien. 
We hadden het goed voor elkaar want tegenover de Mezz stond een friettentje, dus toen we rond een uur of 5 echt honger kregen hebben we een patatje gehaald aan de overkant. Ondertussen waren er ook al 2 andere jongens gearriveerd voor het concert. Die waren laatst naar McFly geweest, en ervan geschrokken hoeveel mensen er al waren, dus ze dachten we komen wat vroeger nu. Mirjam was ook al langsgekomen. Dus de laatste paar uren waren erg gezellig, en langzaam kwamen er steeds meer mensen aanlopen. Ook Maxime en Lara kwamen aan, erg gezellig allemaal dus. Om 8 uur mochten we dan eindelijk de zaal in, iets wat bijna op ruzie uitliep omdat een paar meisjes die veel later dan anderen arriveerden als eerste naar binnen wilden. Maar toen was het wachten nog maar kort, en het voorprogramma, Valerius beklom het podium. Na 6 liedjes waren zij ook weer klaar. Persoonlijk vind ik het niet geweldig, de 2 hits zijn wel leuk, maar daar blijft het voor mij bij. We zijn nog wel met z’n vieren met de gitarist van Valerius op de foto geweest. Toen was het ombouwen en het wachten op VanVelzen.  En daar begon dat ongelofelijk mooie intro. Echt wauw, dat is zoo mooi gedaan! en daarna heerlijk knallen met Bigger Heart. Een heel goed concertnummer, en dus ook een lekker knallende opening. gevolgd door Deep, een lekker nummer. Maar van mij mag hij van de concertlist af, ik heb er liever een ander nummer voor in de plaats (Anything is possible of Dream with me) En dan I’m Here, nou dan begint het concert echt, met I’m Here, hij was heel mooi en gevoelig. (Naar mijn mening mooier en gevoeliger dan bij Paradiso, dit geld voor meer nummers) When Summer Ends, een van de grote hits, dus de hele zaal zong uit volle borst mee. Follow en Love Song kwamen langs. Bij Love Song hebben ze een hele leuke interactie met het publiek, echt heel leuk bedacht! Was It Worth It is een van de mooiste nummers op de set! Echt geweldig. Dan Take Me In, de titelsong van het eerste deel van het dubbelalbum. Knalt heerlijk de zaal in.
Dan begint het. Een verschrikkelijk mooi gedeelte. Eerst Burn die iedereen wel kent in een nieuw jasje gegoten. Roel zit op de piano met een akoestische gitaar en een microfoon en zingt met een kopstem, erg mooi! Dit word vervolgd door Stay a little longer. Het meest aparte nummer op het album. de band komt terug met gitaren, en Stay word gespeeld, een heel klein en mooi lied. Dan een enorme afwisseling door over te gaan op rocknummers. Shine en Baby Get Higher komen langs. Bij Shine moesten we Roel, Xander en Simon nazingen, wat hilarische SHINE’s opleverde. Bij Baby get higher deden wij natuurlijk het Baby Get Higher-dansje iets wat grappig genoeg gedurende nummer werd overgenomen door de mensen om ons heen. 
Toen kwam het ‘Fake End’ Waar Roel al vertelde: ‘Ja we gaan straks weg, maar niet helemaal, en dan moeten jullie roepen om meer en dan komen wij heel verbaasd terug, oke?’ Wat dus ook gebeurde. hierna werd Other Side Of Me een single van het album Hear me out gespeeld. Heel erg mooi met alleen pianobegeleiding van Roel zelf. Als slot werd Broken Tonight gespeeld, eerst de normale versie, vervolgens werd er een live remix gemaakt. Heeeeel erg tof, maar daar moet je bij zijn, dat kan ik niet uitleggen. 
 En toen was het optreden helaas over. Bambi en ik keken op de klok en we zagen al dat we de trein niet meer zouden halen, dit betekende een nachtje doorhalen. We konden nu wel nog blijven hangen en langs Roel en de rest van de band gaan. Na eerst met elkaar hebben nagepraat gingen we naar de hal. Hier spraken we Joost aan. Joost staat altijd heerlijk te genieten op het podium, dat is zo leuk om te zien. Nadat we hem ook wat dingen hadden laten signeren gingen we nog op de foto.

Vervolgens spraken we Simon aan, Simon had ooit het Lovesong shirt van Roel gekregen. Wat wij dus hadden gegeven, dus we vroegen hem of hij Roel even wilde vertellen dat hij de foto op internet moest zetten.
Dit leverde een grappig dialoog op:
Bambi: “Ja je hebt ons shirt aangehad he?!”
Simon: “Uuh?”
Anne: “Ja ons Love Song shirt!”
Simon: “Waaaat? Welke?”
Bambi: “Ja die lelijke!”
Simon: “Ooooh die!” 
Ook nog een handtekening en foto met Simon. Simon vond het trouwens grappig om bij de handtekening op mijn arm maar een heel rondje rond door te trekken. Dus toen had ik een armband.

Toen moesten we Bram natuurlijk ook nog even te pakken krijgen. (Xander was helaas nergens te bekennen) Dus wij vragen aan Joost: ‘Wil je Bram hierheen sturen?’ Dus Joost loopt naar Bram toe.
-Joost poked Bram-
Joost: Bram je hebt fans -wijst naar ons-
Bram: Dat zijn jou fans toch! 
Bambi: -tegen Bram- We zijn nu even jou fans
Bram: Ooh. -komt naar ons toe- 
Nouja, ook nog even handtekeningen aan Bram gevraagd, en ook een foto.

Toen zijn we ook natuurlijk nog even langs Roel geweest, wat nog een paar leuke gesprekjes opleverde. Onder andere of een ei nou wel of niet in een beker was gevallen. Roel vertelde van wel, dus wisten we dat ook weer.
Ook nog even met iedereen op de foto:

 Nou toen was het avontuur dus zo een beetje over. Alleen moesten wij nog terug naar huis komen. we zijn tot een uur of half 2 in de kroeg van de Mezz blijven zitten, en vervolgens naar het station gelopen. Daar bleek dat er om kwart over 2 al een trein naar Rotterdam ging waar we over konden stappen op de trein naar Utrecht. Die hebben we dus maa genomen. Toen we eindelijk om kwart voor 4 op Utrecht CS aankwamen bleek dat de trein naar Ede-Wageningen pas om 7 uur ging. Dat werd dus 3 uur wachten op Utrecht CS. We hebben vooral veel dronken en slapende mensen gespot. En Hoog-Catherijne wilde het graag zo spooky mogelijk maken? We wilden op een gegeven moment gewoon een rondje lopen, kwam er uit de luidsprekers een soort muziek die je vaak in horrorfilms hoort. We zijn dus maar snel terug gegaan naar de stationshal. Waar we overigens ook 3x anoniem gebeld zijn (om 4 uur s’nachts!!) Later bleek dat veel andere VVfans ook anoniem gebeld waren. Mysterie. We  hadden nog een leuk gesprek met een Engelsman die onderweg was naar Den Haag. En om half 7 begaven we ons maar naar ons spoor. Waar we in een van die ‘warmhoudhokjes’ zijn gaan zitten. Daar galmde het erg leuk. We vonden dan ook dat VanVelzen daar een keer Stay moest gaan zingen. En toen zaten we eindelijk in de trein naar huis. Nog een leuke quote:
 Bambi: Hee het wordt al bijna licht
-Licht valt uit in de trein-
Wij:  eeeh…
-Licht weer aan-
Wij: OMG hahahahahahha  
Nou om half 8 kwamen we dus aan op Ede-Wageningen. Toen moest ik Bambi nog achterop mee naar huis nemen, waarbij zowel mijn fiets als Bambi het bijna begaven. Maar we hadden het overleefd. We zijn thuis aangekomen even achter de computer gekropen, en om 8 uur heerlijk ons bed ingedoken. Pas om 2 uur werden we weer wakker. s’avonds  heb ik Bambi weer op de trein naar Nijmegen gezet, en dat was dan het einde van een van onze VanVelzenavonturen. We zijn in totaal bijna 24 uur weggeweest, daarvan bestond 4 uur IN de Mezz. 1/6de van de tijd dat we bezig zijn geweest dus.
Xx Anne